Humanistyczna biel kontra własne omamy, zapiski, dzienniki

Autor: Piotr Jankowski, Gatunek: Poezja, Dodano: 24 października 2012, 15:24:45

Za dużo bieli na tym płótnie.

No bo chodzi o to, żeby dać z siebie wszystko

(wszystko?). To co jest w człowieku. Tam się gnieździ,

umacnia, obrasta. Co wytrącone z garści piachu.

Na przykład wiosenne łakomstwo szczegółu, iluzji:

jeszcze młoda jaszczurka pomiędzy matowymi kamieniami,

trawą, stopami, zeschniętą glebą i twoim pomrukiem.

 

Chyba że wolisz inaczej: czarne krążowniki to

chmury. Alergiczne bestialstwo czyha

na podwórzu, na każdym rogu, przejściu i parkingu.

Barykady wiatru. Ściany osłaniają inne życie.

Cały dom to zresztą obszar wyjątkowych zeznań.

Wieczorny posiłek dopiero co zaczęty. Wiele niedomówień.

Poucinane końcówki taśmy. Chwilowe ugody, kompromisy,

bo tylko rozumienie obrzędu tutaj się liczy?

 

(Zdecydowanie za dużo bieli na tym papierze).

 

Komentarze (1)

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się